Die woorde van die regste egste ek spruit nog net in font en op papiere uit. As jy wil hoor hoe kom dit deur my mond (al die binne-in kompleks) sal jy my oë se konveks keerom moet draai om diep te sien, nie bloot te raai. Dan kan jy dalk die...

Ek lê weer vlugalleen in die klein kamertjie, staar na die dak, voel vuisvoos twak. Dan kom hy geruisloos, asof uit die niet, lê helend soos ‘n rofie bo-oor die verdriet, sprei sy hitte dwarsdeur my, bly speur in my oë stip tot waar ek ly. Dankie, dink ek, en straal van...

My dierbare krosie was ‘n pragtige, spontane dogtertjie, maar hiperaktief en super-sosiaal. Ons het in ‘n nuwe buurt vol jonggetroudes met klein kindertjies gewoon. Die bure direk agter ons, het vier woelwaters gehad, waarvan die oudste seuntjie (so oud...

Pou Piet Pompies wil meisies vang, So is elke vrou vir hom bang. Hy kleim hy is kaas, Maar brein byt die baas. Nou’s Piet Verdriet sy droewe rang. Charleine Collins © 2020 Illustrasie: https://www.britannica.com/animal/peacock

Oom Olifant, die reusedier, Se sterte laat die mense tier Soos hy woorde trap Laat hy blomme pap, So, skommel uit die verstuin hier! Charleine Collins © 2020 Illustrasie: https://www.theedgesusu.co.uk/news/2019/08/01/nostalgic-news-horton-hears-a-who-was-published-65-years-ago-today/

Goeie Vrydag (Silwer) Krisis, daar’s nie water nie, dit gaan ons sleg vang! Net nog in die ketel vir ‘n leksel koffie by die brood. Wyn is daar in bottels (maar darem nooit nie voor die diens). Asyn is volop op ‘n rak en daar’s...

Ek het gedog jy was my reddingsboei, of my rubber duck, maar jy’t gesê ek moes bly stoei, ek sien verkeerd – die water is vlak: Ek moes in die arms van die stingray bly, stekie vir stekie se stadige dood bly ly, myself en wie verkul, want...

Die dekseltjie lig stadig, tergend en wys skelmpies, asemrowend, die tintelende geheimenis van waar die fynste engel-feëtjie skuil as sy weg van die wêreld is. Die plaatjies begin een-een pluk aan tandjies van die orreltjie en saam met die wyer oop neem Für Elise soos ‘n klokkie, kristalklank,...

Dans asof niemand sien nie? Dit maak snedig geen snars se skedelbeen saak nie. Of ek leef, of sweef, of plat op my ruggraat rus, uitgewerwel skeef in rigor mortis en uit wans – dit maak nul verskil nie, raak nie ‘n siel nie, traak jou niks. So, in triplikaat en dubbel ontken kan...

Na ‘n laat-lente, deurdag, deurnag, noag-reën se nat, het die lowerreus (al dig verskuil bebot), na so ‘n heil’ge doop, spontaan in songeel vreugdejubels uitgespat, volmaak ons vroegsomer en snerpwinter ruiswind oor ‘n doodgaan droë seisoen, vol konfetti-spikkels, nuut, so mooi, in ‘n skittergoue eg oor groen...

Die woeswind waai wes suid oos noord bly blare deur bome droog oor dakke draai, verander laat-lente se bloeisel bloedwyn gepars uit druif van die laaste boord in die wingerdbruin van vroegherfs se skyn –   en skielik word 'n droom van hoogsomer witwinter se stille pyn.   Charleine Collins © November 2019 Illustrasie:https://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-photography-tree-wind-falling-leaves-image38405557

Hierdie naweek sien ons nie die bar Karoo of dors bokkies en boere wat sukkel om in God te glo. Ons negeer ons tienrandnoot wat na die storting as een rand begroot. Die heuwels en velde stoot geloof en blare soos die kleur van die bloed deur ons honger...

Jou oë stol modder soos die borrel van die are deur jou hart – sonder die seën van sagte reën of die soet van sjokolade is daar geen sagvoel, kalfie, bokkie …of genade Charleine Collins © Oktober 2019

Geen inhoud

spring has sprung soos ‘n meme-haan op vere soos bo-kant-buurman se katel sonder klede en veel minder klere – bytjies en blomme warm voëls woel tekere net soos die were kom die lewe se voortgaan se rede met laaste yswind by waters in vloede bloeisels se groei onder sneeu is beloftes...

Jy neem my net soos Izak binne-in jou hart se tent en ek word jou vrou, met bloeisels van granate oor ons bed gestrooi en nardus op 'n palmtak, want in jou oë was ek die liefde wat jy altyd voor jou God in teerheid sou behou. Maar n storm...

De moer in is maklik – die adrenalien is goed, maar dit word vinnig en seker uitgewerk tot net die seer brandend skeur deur my hart. Ek het gefaal en kan niks fix – was weer heel te lig, want jy kan nie, het nie, wil nie meer jou hart aan myne...

Hy het my gefriend request, my eerste liefde, op facebook – sy gesig na veertig jaar ‘n agteroorskopskok van seer en dwarrels en vrae van waar en wat, hoekom, van onthou en wat kon wees – ons vier dekades vloei, versmelt so bitterseer met my hart se steeds bekende gloed. Maar...

Die een ou spoor was groot en die ander spoor was klein - hul strompel hygend langs mekaar, so swaar op teen die duin. As uitasems bo uitkom, gaan hul rollend saam afgly tot amper in die see – gedaan en moeg gestry. Tot bo is dit...

sy’s ingenestel op my skoot – net drie en die sneeuste syste sagste soenste haartjies streel my mond die warm van haar kop en sekondes stil se woelwater deurstraal en grond my ganse wese, is in my hart geëts nou’s sy nie meer drie nie, maar meer as...

“ESCALATOR – UP FIRST FLOOR: PHARMACY AND TOYS” Bondel-bondel oplig en gly staalblokke soos ure verby In my kindertyd het ek gedog (en veerplant is mos bog) ‘n trappie kan jou sleep diep weg in jou moer daar onder die vloer, as jy nie jou litte roer en oor...

Die swaan was wit en sag, te fyn en sensitief. Haar hart was oop en skoon en sy had lief. Maar dit was nie versadigend vir volmaakte kuns: Sy moes eers pynigend deel aan swart en wroeg, breek en stukkend sny, tot in haar siel in ly en sierlik...

Die Sneeukoningin is vlok bevlok - hul sê dit val soos bye uit ‘n hok. Sy vries die warm hart van Kai, want sy is ysig kwaai. So vang sy ook vir Racheltjie en Klara Majola in die veld. Die volk se trane bevrore oor elke...

Agter ‘n ad op Gumtree (of enige smalls) lê daar soms iets groter as die vierkant sentimeter - die blok met die foto’s wat onpersoonlik niks meer wys as die produkte in die mark: soek iemand dringend geld, is alles dalk oorbodig, of is dit ‘n onthou...

Die wind gryp jou lag wat dwarrel om ‘n boom en sy drag oor ons strooi – dis ‘n kwiltland met blaar en bloeisels getooi! Jou lag wapper aan met die punt van jou serp – blinkoog, kersieneus en skielik somermooi! Jy lag deur my gees en besweer soos menig ander keer ‘n...

‘n weerkaatsing in kristal teen die swart spieëlkaswand sien my plooie in slierte soos ek strak sit – staar bo ‘n wit Dolly Varden-val flits my oë leefloos ysblou – die mooiste in die land wyl my hart vriespunt sneeu in diepnag se snerpende grou, haat ek die...

Ek gaan sit die swartsak uit om middernag (weer amper vergeet ...