Dis nie die wekker wat haar wakker maak nie. Ook nie die sonstraal wat tussen die gordyne deur sluip en haar oë irriteer nie. Nee, dis die reuk van ñ bondel vars hondepoef wat voor die venster gebak is soos ñ trifle op ñ kerkbasaar. Annabel staan op met ‘n frons en lag onverwags: haar […]
wag asb.

