daar lê hy nou, ’n ribbebeen van hout en heilige stilte, ‘n stof-stam van oneindige woorde sy blare verwelk sag in die wind van ’n volk se stemme, ’n nasie wat hom vir altyd sal saam dra, gedigte soos ‘n mantel oor skouers. en selfs die voëls, wat eers in sy takke gesing […]
wag asb.


