In ’n predikant se loopbaan kry hy sekerlik met baie komiese insidente te doen, en soms ongemaklike situasies waarin jy jou waardigheid moet behou. Met my as deeltydse aflos-predikant was dit ook nie anders nie. Ek het op ’n stadium gereeld diens gedoen by ’n Ouetehuis op ’n dorpie in Noordwes. Een oggend na die […]

wanneer die manne braai en die voggies satire* saai is ou Blink Hans voor in die koor “Het jy hierdie een gehoor?” “The food we eat in South Africa does not come from farms owned by white people. It comes from Shoprite, Pick ’n Pay, and Spar.” is dít verbale sarkasme ? of is dit […]

Ek voel haar fluister in die wiegie van die wind roep sy my tot introspeksie hoe stil is stil? laat ek jou vertel: stilte is ongeskrewe woorde wat geen mens kan skryf nie jy hoor haar stem soos winkende hande* roep haar nostalgie deur die gras proe haar heimwee in die trane van die donderstorms […]

Buks Appelblaar, en Pieter, sit oudergewoonte by sy vuurtjie op ’n stomp van ’n ou kameeldoringboom. Die vuur is byna uitgebrand, net daardie diep rooi kole loer nog soos gloeiende oë in die donker vir hulle. Die stilte van die nag omhels hulle. Pieter kyk op na die naghemel wat wyd uitgestrek in ’n onbeskryflike […]

Lank gelede, voordat daar paaie, heinings en dorpe was, was daar net duine. Die rooi sand het soos golwe tot teen die horison gerol. In daardie sand het die bome en plante soos ou wagters gestaan, elkeen met ’n stem en ’n wysheid van sy eie. Een aand, toe die sekelmaan soos ‘n bleek kalbas […]

plek van die groot dors waar die duineveld bid en die rooibruin duine van die woestyn in netjiese rye soos knielende profete lê in die raadsaal van die son terwyl die wind jou naam skryf in die dagboek van die sand waar kameeldoringbome hul arms geduldig uitsprei oor stilte en elke gemsbokspoor jou vertel van […]

sy fluister op die duintoppe skryf haar mites en legendes in die lyne van die wind saans bêre sy stories in die sand wat die dag se voete vergeet het tsammas* groei hier uit verlange waar skaduwees soos mak springbokke wei tussen die vergeetkant van die duine waar die watergate net in halfsinne praat en […]

Die vlamme van Buks Appelblaar se vuurtjie gesels soos opgewonde Boesmanjagters wat van ’n suksesvolle jagtog af terugkeer. Pieter sit langs Buks Appelblaar. Die stilte van die nag omhels hulle. Hy kyk op na die naghemel wat wyd uitgestrek in ’n onbeskryflike sterreprag bokant hulle lê. “So wyd soos die Heer se genade,” sê hy […]

Waar lewe stom blom onder die rooibruin sand van duineland tot reën se druppels kom oor die duin se rand waar die hemel kobaltblou aan die ewigheid klou en nostalgie op die horison jou aan stilte toevertrou daar waar my spore ophou stories vertel in die sand ónthou dáár moet jy strooi my as as […]

Duisend gisters het verby gegaan; steeds herroep ek haar naam. Inversie-mooi haar lewe geplooi; tydmaat die dood se mooi. Alleen agter gelaat, het sy my lewe; ontrustendheid eensaamheid my gegewe. Waarom Heer, hierdie seer? Lentes, somers, herfs, winters; verby gegaan ’n duisend gisters. Steeds vul haar parfuum my luggang, voel ek nog klam haar kus […]