“Moenie hom afsaag nie!” styg Johan se stem uit bo die gebrul van die kettingsae. Sy pa kyk om. “Die fabriek kort hout, Seun. Ons moet geld maak.” Johan hardloop na die ou kameeldoring en druk sy rug teen die stam. “Hier het ek as kind onder hom gespeel,” sê Johan. “En nou wil Pa […]

Rentmeester van die Groot Meester ek ’n Grootalbatros ek staan vandag hier voor jou as afgevaardigde van al die Albatrosse wat in Suider-Afrika se seewaters woon die rentmeesters van die Groot Meester het ons in drie groepe ingedeel naamlik die groot Albatrosse waarvan ek natuurlik deel is Malmokke en Bruinalbatrosse ons is groot voëls wit […]

Ek sit op die kruin van die hoogste duin in die eindelose sandsee van die Kalahari waar stilte voor oneindigheid kniel onder die oopgesperde hemel blou die wind liasseer die dag se spore in die geheue van die sand en korreltjie vir korreltjie gly die ewigheid deur my vingers ek sien ’n wêreld in een […]

Daar is ‘n bekende gesegde wat lui: “Ek sukkel om liggaam en siel bymekaar te hou. ” Die eenvoudigste, maar een van die diepste lewenswyshede wat uit die Kalahari gekom het, is die ou Boesmangesegde; “Ek moes kort-kort op my hurke gaan sit, sodat my siel my liggaam kan inhaal.” In net ’n paar woorde […]

In ’n predikant se loopbaan kry hy sekerlik met baie komiese insidente te doen, en soms ongemaklike situasies waarin jy jou waardigheid moet behou. Met my as deeltydse aflos-predikant was dit ook nie anders nie. Ek het op ’n stadium gereeld diens gedoen by ’n Ouetehuis op ’n dorpie in Noordwes. Een oggend na die […]

wanneer die manne braai en die voggies satire* saai is ou Blink Hans voor in die koor “Het jy hierdie een gehoor?” “The food we eat in South Africa does not come from farms owned by white people. It comes from Shoprite, Pick ’n Pay, and Spar.” is dít verbale sarkasme ? of is dit […]

Ek voel haar fluister in die wiegie van die wind roep sy my tot introspeksie hoe stil is stil? laat ek jou vertel: stilte is ongeskrewe woorde wat geen mens kan skryf nie jy hoor haar stem soos winkende hande* roep haar nostalgie deur die gras proe haar heimwee in die trane van die donderstorms […]

Buks Appelblaar, en Pieter, sit oudergewoonte by sy vuurtjie op ’n stomp van ’n ou kameeldoringboom. Die vuur is byna uitgebrand, net daardie diep rooi kole loer nog soos gloeiende oë in die donker vir hulle. Die stilte van die nag omhels hulle. Pieter kyk op na die naghemel wat wyd uitgestrek in ’n onbeskryflike […]

Lank gelede, voordat daar paaie, heinings en dorpe was, was daar net duine. Die rooi sand het soos golwe tot teen die horison gerol. In daardie sand het die bome en plante soos ou wagters gestaan, elkeen met ’n stem en ’n wysheid van sy eie. Een aand, toe die sekelmaan soos ‘n bleek kalbas […]

plek van die groot dors waar die duineveld bid en die rooibruin duine van die woestyn in netjiese rye soos knielende profete lê in die raadsaal van die son terwyl die wind jou naam skryf in die dagboek van die sand waar kameeldoringbome hul arms geduldig uitsprei oor stilte en elke gemsbokspoor jou vertel van […]