Onder Hardap se son sonder skans of verskoning lê die aarde wawyd oop tot waar die uitgestrekte vlakte hom vas aan die blou lug knoop dolomiet, kalksteen en stof praat die ou klik-klak taal uit die waai van die Nama-karoo wat die !ari!khās ver gaan haal son skyn oor stories eeue oud tot die ergste […]

Hardapstreek Daar is plekke wat jou aandag trek met groen valleie, watervalle en berge wat aan die hemel raak met indrukwekkende blou pieke. Dis nie die geval met die Hardap-streek in Namibië nie. Hierdie is ’n plek wat lojaliteit vereis met sy plato’s, droë rivierlope, stofpaaie en die wind wat al eeue lank oor verlate […]

Die sondes van die vaders In die veld kan jy maklik sien waar iemand voor jou geloop het. ’n Paadjie vorm vanself waar voete oor jare op dieselfde plekke trap. Die gras raak eers yler, en verdwyn dan heeltemal. Die grond word hard. Lank nadat die mense weg is, bly die voetpaadjie nog sigbaar. Families […]

Feetjiesirkels van die Namib wanneer ’n bleek maan laag oor die Hartmansvallei draai hou die wind verleë sy asem op as feë ligvoetig kom dans oor sand wat skyn soos sterstof dan strooi hulle geheime om en om in sirkels terwyl hul tergerig trap en tol omring deur roesrooi rotse tussen oeroue goue sekelduine waar […]

moedertaal sy floreer, fyn gevleg uit wortels en stof, been en bloed, tussen die ribbes as hartklop en as asem so veerkragtig en dapper soos haar sprekers wat bokwagters is of dié wat satelliete lanseer, voel sy tuis in ’n kombuis of paradeer sy pronkerig op podiums sy is digwoorde van Breyten en Krog, FAK-liedjies […]

Die taal van my hart Daar is ’n sekere soort stilte wat oor ’n mens kom wanneer jy nie jou eie taal kan praat nie. Dis nie ’n gemoedelike stilte nie, maar een van versigtigheid. En onsekerheid. Jy weeg jou woorde en soek paniekerig na vertalings. En dan verloor jy iets – ’n bedoeling, ’n […]

My kopkantoor Ek en my boerman sit een aand langs die braaivleisvuur en ek hou hom dop waar hy ingedagte oor die veld staar. Of so het ek altans gedink. Toe ek hom vra waaraan hy dink, het hy my verbaas aangekyk en gesê: “Niks.” Verbeel jou dit! Niks! Die blote gedagte dat iemand die […]

waar my kinderdae woon tussen hout en hangers vind ek dit elke keer: die reuk van seep en sonlig en Red Door wat my wêreld terugskuif na kniehoogte toe ek slaapdronk my pad tot by haar kon vind vir opkrul teen die veilige hitte van haar lyf my vingers volg die nate tot by dae […]

trapplek gerieflik mis ons mekaar se oë slyt ons hakke af teen harte gesprekke word mesgevegte waar iemand moet verloor elke guns ‘n transaksie met fynskrif en slim skuiwergate waarin jy val omgee word gemeet aan duimpies op ‘n skerm en almal raak honger – meer geld, meer regte, meer besittings – met bekkies oop […]

Eensaamheid sonder stilte Wanneer jy “anders” is, word jou andersheid selde gesien as iets besonders. Dis eerder iets wat ander wil “regmaak”, of hulle vermy jou liefs heeltemal. Jy leer vinnig dat hulle nie woorde gebruik om jou te laat verstaan dat jy nie inpas nie. Dit lê in die manier waarop hulle na jou […]