Laat ek jou vertel… “Jy het presies tien minute.” Die vrou agter die dik glas skuif haar bril reg en kyk nie eens op nie. Sy stempel ‘n vorm, druk ‘n knoppie en die elektroniese slot klik oop. “Sel 14.” Ek het nog nooit verstaan hoekom gevangenisse so stil is nie. Jy verwag geskree, vloek, […]

Laat ek jou vertel… Moenie alles glo wat mense vir jou vertel nie. Hulle sal sê die gelukkigste mense lag die hardste. Dat tyd alle wonde genees. Dat geld nie geluk koop nie. Dat “alles gebeur met ‘n rede”. Hulle sê baie dinge. En ons knik, want dit klink makliker as om vrae te vra. […]

Laat ek jou vertel … Laat ek jou vertel van wonde sonder bloed, van glimlagte wat breek al lyk dit soms goed. Van mense wat hul harte agter grappe bêre, en snags hul trane tel onder skietende sterre Laat ek jou vertel van paaie sonder kaarte, waar hoop soms stil verdwaal tussen gebroke harte. Van […]

TSITSIKAMMA Tsitsikamma plek waar druisende waters praat en mistige gebede teen die bergwand laat waar riviere hul geheime deur die klowe dra en die see se blou verlange aan die rotse kla *** die naam is uit die ou taal van die aarde gebore waar elke stroom nog die stem van voorouers bewaar onder geelhoutreuse […]

Kardiomiopatie hulle sê ek het ’n hartsiekte kardiomiopatie my hartspier is verswak sê hulle maar niemand vra wat my hart moeg gemaak het nie niemand vra van jou nie *** want ek weet wanneer dit begin het nie op ’n monitor nie, nie in ’n verslag nie maar daardie oggend toe jy vir my gesê […]

ONDER DIESELFDE SON In die stof van ou paaie lê stories versteek, in wind oor vlaktes wat sag oor my spreek, van mense wat bou, wat struikel, wat gaan ’n land vir baie, maar tog een bestaan. Onder dieselfde son… staan ons gebind, deur hoop wat nog groei, al waai daar ’n wind, my taal […]

DIE STIL VLAM Ek sou nie eers weet waar om te begin nie. Miskien begin liefde vir ’n land nie met groot gebare of harde woorde nie, maar met iets sagter, ’n soort deernis wat stil in jou groei, amper ongemerk. Dis nie altyd trots wat eerste kom nie, maar eerder ’n diep, menslike besef […]

Kuns Sonder Siel in skerms se koue lig word woorde gebore sonder ’n hart wat werklik voel dit klink soos kuns, maar bly tog verlore tegnologies ontbreek en koel. die pen wat eens sag oor papier kon gly, raak stil in die skadu van krag, waar siel nou verdwyn in algoritme se ry en patrone […]

Stille Herskikking Agter die deur wat effens skeef hang, leef daar meer as net klere. Dis ’n plek waar tyd vou en herinneringe soos stof op skouers lê, onsigbaar totdat jy dit raakvee. Ek staan vir ’n oomblik stil voor ek oopmaak, asof die hout self iets van my verwag: eerlikheid, miskien. Of moed. Wanneer […]

Agter Geslote Deure daar is ’n plek waar stilte hang soos stof tussen vergete dae, waar rakke fluister van wie jy was en hangers kreun onder vrae jy trek die deur stadig oop die lug ruik na onthou en miskien, na jasse wat winters oorleef het en hemde wat somers verdien met elke stuk wat […]