Na ‘n laat-lente, deurdag, deurnag, noag-reën se nat, het die lowerreus (al dig verskuil bebot), na so ‘n heil’ge doop, spontaan in songeel vreugdejubels uitgespat, volmaak ons vroegsomer en snerpwinter ruiswind oor ‘n doodgaan droë seisoen, vol konfetti-spikkels, nuut, so mooi, in ‘n skittergoue eg oor groen...

Die woeswind waai wes suid oos noord bly blare deur bome droog oor dakke draai, verander laat-lente se bloeisel bloedwyn gepars uit druif van die laaste boord in die wingerdbruin van vroegherfs se skyn –   en skielik word 'n droom van hoogsomer witwinter se stille pyn.   Charleine Collins © November 2019 Illustrasie:https://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-photography-tree-wind-falling-leaves-image38405557

Hierdie naweek sien ons nie die bar Karoo of dors bokkies en boere wat sukkel om in God te glo. Ons negeer ons tienrandnoot wat na die storting as een rand begroot. Die heuwels en velde stoot geloof en blare soos die kleur van die bloed deur ons honger...

Jou oë stol modder soos die borrel van die are deur jou hart – sonder die seën van sagte reën of die soet van sjokolade is daar geen sagvoel, kalfie, bokkie …of genade Charleine Collins © Oktober 2019