# Silwer   My Kompas van die lewe gee deur woelige storms rigting waar ook ek heen strewe om my na my eindoel te bring   sodra weg beweeg van koers weet, jy vergeet van die kompas hardkoppig in eie pad in beweeg eindig in vuil, gevaarlike steeg   wie kan help in jou saak […]

    Sy rys op teen die reelings van die balkon. Die galgtou – slap in haar handpalms. Ek herken die tou… image.png Ek het dit eendag raakgesien toe ek by die nuwe skool die klasdeur agter my toemaak. ‘n Galgtou in die Wetenskap laboratorium? My keel krap. “Juffrou Vermootten?…” Ek skat haar diep in […]

#Silwer   Al weer hartseer gekoop duidelik in my te sien in my trane se loop wou net so graag mense help Haar ysigheid bring weemoed wrok en onvergenoeg ly tot tranedal se watermerke bedroef, geween en patos Bid huilend dat vrede kan herstel al my probeer eindig stukkend weer met trane myself opgetel eerder […]

  Die eksentrieke velhoed sit laag oor die kop met yl haartjies en hy skreef sy oë teen die skerpgeit van die ondergaande son.  Sy blik vee oor die volle breedte van sy plaas. Die rye mielies skep goud uit die ondergaande son. Swerms rooivinke swiep laag oor die bultende mieliekoppe, swenk in wye boë […]

Hoe dit gekom het dat ek eers in my herfsjare dié les moes leer verstaan ek nie! Ek meen, dit sou dekades terugdraai had ek die goue reel eerder omarm: “‘n Mens skuit nie op jou eie voorstoep nie.” Van lojaliteit het ek in my jeug min verstaan. Ek was hoeka nie dergelik agtergeblewe of […]

# Silwer Vaste voet    Laat ék vir jou vertel van die hemel en die hel en ‘n korpad van “tussen-in”.   “Tussen-in” is nie warm óf koud- dis verslane sout, en sy godsdiens is “almals’n”.   Jy sit op kortpad se draad met jou maters en praat en spog oor jou enkelspoor !   […]

Dis nog niks nie…laat ek vir jou vertel… Lankstaankampers kan gaan slaap! Ek sien op “Gesigboek” dat die mense nou nie meer so erg wil landuit nie, hulle wil nou glo “lankstaan”. Laat ek vir jou vertel, vandat ek skoothoogte was het ons familie elke Desember vir meer as ‘n maand langs die oewers van […]

#Brons Die Stoep Op hiérdie stoep strek ek vér agteroor en rus my kop teen die verslete houtbank met oulap se lappieskombers oor. Hier lag ek diép uit my maag en ek kerf heel repe dik geelvetbiltong en ek voer die honde wat hulle lui hier voor my vellies tuismaak. Hier lees ek ure lank […]

#Brons Gedig van n’ ou staaltjie Gedig van ou staaltjie wat eindig met dankie arm man wat vra vir skoene by iemand sonder voete Trane wat loop oor wange met diep wetende verlange God ons Redder is in beheer vyand kan hom nie keer Sien mense wat net meer ontvang visie om meer bymekaar te […]

Verspeelde kanse Pa was skaars sestig toe hy in ‘n asemnood-oomblik aankondig dat die lang bome van die familiebegrafplaas hom roep. Drie maande later het Vader Tyd die streep getrek. Pa se uurglas was onder vol en bo hol. Die skadus van die lang populiere het in donker vingers sy nuutgegroude graf betas en ek […]