Donker lag   Grou rys koue in die lig. Vyf sonstrale skyn. Een op die kis, die ander vier op ons.   Die lewe se vuis het jou uit my hart geruk. Ander noem jou Lacaas, ek, Pappa.   Nog so jonk, geen ander iemand om te vra: “Hoe nou, Pa?” Jou stem is...

Die dood is nie dood nie   Anders kon my regte naam gewees het. Bang seker, my van. Iewers het ’n gans tussen swane beland... dit was ek. Vandat ek onthou, was ander slimmer, sterker en beter. Atletiek? Ma het altyd...

Gister se kis Gister lê begrawe in ’n groot houtkas, diep agter in die hart se tuin. Môre loer nog deur die venster, vandag word nog afgestof. Lankal vergete, seer se trane is opgehou huil. Lag het nog net ’n glimlag oorgehou. Soms...

Winter in die lente   Grou grys hang die mis tot laag op die grond.   Ysige wind kruip deur elke venster en gaatjie.   Strande leeg, almal getooi in serp en jas. Hierdie koue ken hul goed.   Terwyl die binneland begin bloei en stadig regmaak vir die reën se groei,   bibber die Munders en baaiers teen die Namibkus.   Winter...