verterend is haat dié haat wat jou denke beset elke oomblik van kwaad wees wat jou hele wese daarin klem hoe vreeslik is die toorn bevat in Sy oordeel oor die haat selde vind iemand baat deur iemand te haat al skreeu elke grein van jou hart en siel teen iets of iemand […]

    o die pyn van kleintyd tot ouderdom die seer van pyn waar dit ookal voorkom wanneer dit ookal verskyn jou liggaam se alarm gaan af dit tril en klop en vibreer deur jou moeë lyf soms onder verdowing soms rou altyd ly met ’n lang ei   © Tearlach.

    brood is soos grond een se brood, is die ander se dood sonder grond, egte oorerflike grond bestaan ’n volk net van hand tot die mond grond in die hand van ’n egte landbouer is goud grond in die hande van die afslaers en politici is gif so kry ons ook die brood […]

    alias et dummkopf “honorable” minister nie so eerbare korrupte politikus van terroris afkoms DNA verseel in arbitrêre gewig speel jou woordespel oor era hierdie tyd van dwaasheid wat heers oor wysheid ontmasker tog hierdie verkleurmanne- en vroue spoedig o Heer   © Tearlach.      

    ou groot leeu lê en hyg na sy asem langs hom lê die buffelbul wat hy met groot moeite en geveg na ure se gespook plat getrek het hy is eenvoudig te moeg om sy bek oop te maak en te begin vreet so voel ek soms hier na die ouderdom se hewigste […]

    na alles nog dit ook gesonde nabetragting nie historiese wroeging geen nalatige verwoesting die naboom se melksap brand so verskroei bitter verwyte alles van alles en nog wat, is na alles nog altyd die slegste af – finaal so sonder hoop of geloof sonder hoeksteen sonder toekoms wat is die jeug sonder drome […]

    verwonderd staan hy op sy spesiale plek, die duin wat uitsig gee oor die diep blou see waar golwe met reëlmaat breek oor sand spierwit strande met spierwit mosselskulpe spelende, draaiende, wit some agterlaat wat vinnig wegsak in die gulsige sand borreltjies van sakkende diertjies wat hul tydelike tuiste daar vind so val […]

    hierdie gogga verskyn dit val pens en pootjies binne in my droom   eers vaag onbegrens dan duidelik met loeiende en aaklige neon kleure   flitsende ligte wat pols en dril in my onderbewuste my deeglik bewus maak   hierdie vreemde vlieënde ongenooide voorwerp skud my gedagtes soos ‘n sif   bekruip my […]

    op die kennetjie baan het ons geleer om te waag so het ons vriende leer ken so in die bondel hulle verken skooljare saam deurgebring studiejare met ander gedeel so vlieg ons werksjare verby dat ons kwaliks nog iemend nou kan herken hier en daar is daar een gesiggie wat min verander het […]

    lees jy gedigte skryf jy ook gedigte gedigte, stories – verhale deel jy iets van jou heil die leser of traak my nie agtig met geen begrip of omgee vir jou leser plant jy onkruid of dalk graan wat sal kan aangaan en vrug dra   © Tearlach.