Die Afrikanerwiel Gekoester aan die boesem van ons moedertaal verbind deur die naelstring van ons geboorteland vertak oor wydgestrekte kontinente, bou ons ‘n nasie met aksente. Ons taal, ons hartklop, ons siel aangedryf deur ‘n geankerde Afrikanerwiel. Van heinde en verre vind ons ons mense boerewors en melktert in ons spense in sport en kultuur […]

Tussen leeg en vol Soos die Prediker sou sê: daar is ‘n tyd om bymekaar te maak en ‘n tyd om uit te gooi; ‘n tyd om uit te deel of saam te vat. ‘n Tyd wanneer die leegmaak van kaste ‘n vreemde vryheid bring. Soos die herfsblare jaar na jaar val en die grond […]

Tyd vir uitsorteer Agter toe deure stamp en stoot hul verbete: wie gaan bly en wie gaan ry. Opgerol in houers lê die broekklouers. Hulle is sterk werk in enige seisoen en kan met enige styl versoen. Eenkant en alleen hang hulle en ween die wat weet daar is van hulle vergeet. hulle is nooit […]

Heimwee in die donker Ek lê en wag in die donker vir die daglig se verskyning. My lyf is moeg van die lê. Manlief lê rustig langs my en slaap terwyl hy ritmies asemhaal. My gedagtes kom en gaan soos die treine op Londen se stasie. Die stilte raas soos ‘n duisend sonbesies. Dis tog […]

Waar die wind my vind Gestroop van tak en blaar vervreemd. het ek, my identiteit, verloor. Soos herfsblare skarrel, dwarrel en val na benede. Bly lê… In ‘n stil stroompie vloei ek verder en verder verder weg van wie ek was. My gewoontes, my taal, my kos, my tyd. Alles anders… Die reën is koud, […]

Stilte skree Sy staar die donker in klaasvakie het elders sy sand gestrooi gloeiwurms speel parte met haar oë suisende sonbesies skree in haar ore as swartnag in die kamer hang. Pyn wil nie sy lêplek kry nie en soek ‘n onbewaakte holte om wegkruipertjie te speel. Sy hou haar asem op haar gô is […]

Vandag, vir vandag geleen Vanoggend het die nuwe dag se gloed my uit die bed kom haal. ‘n Goue straaltjie het saggies sy weg gevind tot teen my kas se deur. Dis asof hy wou sê: “Ontwaak jy wat slaap, en staan op uit die nag se dood; vir jou wil ek iets nuuts wys.” […]

Die blomtuin wag ‘n Jaar, toegedraai in ‘n papie, het die lewensloop haar rusplek gevind. In stille antisipasie wag sy met grasie. Met brose dapperheid beur sy deur, versigtig, geduldig, sprei sy haar vlerke in die ontwaking van ‘n nuwe blomtuin. Op die wieke van die wind dra sy haar pakkie stuifmeel, sprei sy liefde […]

‘n Afrikaner in Rooinekland se skadu Tyd stap aan soos Celliers se osse van ouds — geduldig, gedienstig en gedweë. Al klap die sweep, al skree die drywer, laat tyd hom nie aanjaag nie; en die wawiel hou aan draai. Tyd loop soos ‘n liedjie van lank geleë: “Links, regs, links, regs, aanstap rooies die […]

Winterbelofte Die dagbreekgordyn word later en later oopgetrek. ‘n Fyn sproei soos miggie-piepie bring ‘n sagte wasigheid aan die oggendstond. ‘n Verlange na vêr voëltjies spartel soos druppels teen die ruit. Vir ‘n oomblik verpoos hul op die vensterraam tot dit soos ‘n slakkie streepsel al langs die muur af loop om aan te sluit […]