Juanri Brons-Gedigte “Gee die hond wind!” het oupa gesê as my woorde vasgehak in my gedagtes kom lê. Whisky die brak hardloop af in die straat, maar altyd het oupa met mý gepraat! “Maak ‘n kopskuif my kind, en troetel die plek van son en lag en wonderwerk!” Nou hoor my siel […]
Juanri Brons-Prosa Half vol in Italië Ma sê altyd, “Jy kyk n glas of half leeg of half vol”. Haar woorde het krag gedra en die waarde van dit het ek nooit besef nie. Ma se glas het altyd vol geloop, sy fokus bewustlik op die goue randjie om elke donker wolk. Vir háár was […]
Brons Oue Duitsland Tussen die stegies staan jy in die grou. Stukkende hande het jou steen-vir-steen gebou. Vandat die son sy lig laat skyn totdat die maan in die skemerte kwyn. Vandag vier ons ‘n groot dag Middeleeuse gebou! Jy is vandag ‘n hele seshonderd jaar oud! Jou fondasie is diep en dit […]
Brons Repatriasie kadot Spyt kom te laat. Ouer gardes beweer dat ‘n mens eers besef wát jy gehad het wanneer jy dit nie meer het nie. Soos braai op ‘n Saterdag aand. Mense oorkant die blou water bráái net nie! Die bekende reuk wat diep in jou klere intrek wanneer daar om die kole […]
Brons “Trots Zuid-Afrikaans” Lande kruis en dwars gereis Deur Suide, Oos en Noord En telke male vind ek my ek mis veral my huis… Jou huis is waar jou hart is en my hart is in mý land! Zuid-Afrika my hart klop sag op die maat van die polsslag in jou hand. Jou melodie’s verslawend, […]
In ʼn vreemde land Brons Dis Oktobermaand in Nederland, herfs kom kruip oor die lae land. Die lig word min, die nagte lank, met ’n koue bries en ’n reënsang-klank. Die blare bloos nou geel en rooi, die nuwe wêreld is bitter mooi. Maar vier seisoene waai deur die dag, terwyl ek na die Suid-Afrika […]
Herfsskoonmaak-tyd Brons Dis tyd om die nessie skoon te skrop, voordat Winter aan ons deur kom klop. Elke hoekie, elke gaatjie, elke kas, word hierdie herfs silwerskoon gewas. Die klerekaste word ook reggepak, al die somerklere gaan in ’n sak. Winterklere word nou uitgehaal, nou lyk my kas nie meer so kaal. Die huisie ruik […]
Eendag Bitterbessie dagbreek, bitterbessie son. Ek weet dat mý dag helaas ook sál kom… Diep koester ek my jongmeisiedroom Deur die wasige sluiers van die plaaswilgeboom Dans glansende pêrels in sag satyn waar die vroegoggendson oor die landskap verskyn. …en ek leen solank ‘n ietsie uit die onskuld van die veld ‘n tikseltjie blou uit […]
Prosa stuk 710 woorde ʼn Onbekende begin “Help! Boaz dink hy is ʼn seemonster!” gil klein Tessel van agter die sitkamer bank af. Die 2-jarige Jupiter skrik sy gat af na die gil en smuit sy hele pap bakkie op die vloer neer en sit keel op, Sammie die skaaphond laat nie sy kans gly […]
wag asb.
