Jossie en die maan   Almal onthou vir Jossie goed, wilde hare, kaalvoetkind, altyd besig om met iets te speel in die wind.   Haar pa het neffens hier geboer met Brahmane.   Die teetannies het gesê die kind is gepla met die maan. Ons het gedink sy verbeel haar soms sy...

Daar waar my Maandag-huisie staan   Lande werk ken ek goed, skape boer met ’n groot velhoed.   Soms, as die windpomp staan en straatkopers diepgeplante pale vir hulself neem, verlang ’n boer na ’n Maandag-huis.   Iewers teen die see, dalk sommer ver waar die Grieke woon.   Klein houthuis met ’n visstok in die...

Eerste water Wolke loer doer ver oor die horison. Die wind hark hul een vir een nader. Die son skyn asof dit sy laaste is. Sonder genade bring hy sy hitte saam. Die wind gaan lê, die son kruip weg agter donker...

Propvol hart Woorde is so baie, maar te min en klein om altyd te sê. “Dankie” of “Ek is jammer” voel soos woorde wat baie geld kan kos. Tog is dankbaarheid en berou die skoene van geloof. Wou die hart nie maar eerder...

Met die knip van ’n oog Môre voel so ver, gister sleep steeds agterna. “Ek wou nog” is woorde om spyt se vlerke te beskryf. Maar dit is te laat, slaan die hamer so gou soos die oog kan knip. ’n Lewe...