ek darteldans die veertigs in – noú gaan my lewe mos begin, vol pittigheid en stoutigheid – spieël ek my status: prima steak terstond plonk my euforie tot ‘n halt toe die eerste hittegolf my slat – Pappie moet in die boosdoos bly, tot die kinders is skielik bang vir my in die nagtelike uur […]

hoe verlos ek my van jou? hierdie katarsis wat nerf teen soet herinneringe, die kou wat kerf deur stiltes en rou – die durende besef: vir ewig verraai deur tyd, wat nimmer terug kan draai ©Erika Viljoen (Silwer)

ek weet ek moet gaan, al smag my siel (in bardo) na ‘n vleeslike bestaan – soepel vingers om kwynende gedagtes vas te pen, warm lippe, om jou te verseker – ek het jou hart geken (dat jy kan verstaan) as ek met ‘n paragon traan my diepste hunkering finaal met jou deel want dood […]

ontwortel my stem uit dié brakland se boesem, verwoord my drome teen ‘n hemelkroon van glas – dat ek opnuut wéér kan sien ©Erika Viljoen (Silwer) Prent: Cyril Rolando

‘n Nagtegaal sing tula-tula mymering wat syg deur die nag tot opgewekte voorspraak vir die nuwe jaar se koms (c) Erika (Silwer)

nostalgie hang pers teen gister se horison laventel hoopvol tot neo-wit beloftes wat kantelvlerk na die son ©Erika Viljoen (Silwer)

trap saggies op my hart, ‘dat ek die nag se omhelsing vir nóg ‘n oomblik kan ontwyk en vir oulaas weer, my lot by jou bepleit want daar waar ék moet gaan – het die sterre reeds verskiet en weerkaats die maan die donkerste seer, wat als verslaan tot stom verdriet

my lief die nagte raak nou langer en die dae gooi laslappies op die paadjies waar ons eens geloop het soms as oggendkou’ se verlange hoendervleis oor my lyf, skryf ek vir jou ’n brief vertoef ’n oomblik in die hitte van ons argief want êrens in ’n kas tussen motte en ’n jas lê […]

en nou vertolk ek die nag anders: metafories, as ‘n heilige kantate geskoei op hemelse beloftes ek vrees nie meer die donker wat my steeds daagliks besoek maar vou dit soos warm sjantoeng om my ontblote skouers, oë reikend opwaarts – daar waar Lig alle smart verdoem ©Erika Viljoen 21/11/2018

smart – is ‘n metronoom wat maat vir maat die siel wegslyt met elke slag die hart verloën smart – is ‘n metronoom ‘n ongenaakbare monotoon tik-tak-tik, sonder selfverwyt smart – is ‘n metronoom wat maat vir maat die siel wegslyt (Triolet)