daar is net te veel eindes aan die afloop van ‘n tog te veel eras wat in flikkering vervaag dis ‘n skreiende verdelgende versmoring van talent waar die logos se beskutting ontbloot staan in die wind deur die skeure van ‘n moëe en deurleefde aardse tent daar’s net te veel gedagtes in die serebellum lob […]

Die bomme van jou yster pikswart Z vanuit jou goue kamer hussekas, kom jaag nou kankerkinders uit ‘n bed, daar waar die omgee oor hul krities was. En met jou asem vrot van walgingsgrin, regverdig jy die voeder van jou mag, met woorde in ‘n psigo leunaarsin, gewetenloos teen onskuld wat daar wag. Die mens […]

daar staan ‘n windpomp in die son waar net die wind by hom kan kom soos hy uitkyk oor die skade sien hy die akkergrond wat kraak waar die gras se worteldrade met laaste vasklouhande ‘n sug van opgee slaak daar lê ‘n droë dam aan sy voete sy slik gekors en braak en soos […]

vandag was daar ‘n wolfgesig in die lug het hy gehang sy diep gegrom maak my en elke omstandkyker bang sy tande was ontbloot en in dié dreigende statuur het hy met onbewoorde tirade die onweer begelei gitsglimmerend en etsend spoeg hy vonk en vuur soos ‘n ingeperkte mondskilder teen die swartblou van die wolke […]

teen die blou lug hang daar wolke in ‘n wagting op die wind en soos met die omval en die opstaan van ‘n kleine kinderkind sal ‘n hupstoot of ‘n rugsteun die waarde kan verleen waarmee iemand hierdie Kersfees weer sy reënboog sal kan vind Andries Fourie (Seirdna) 23.12.2024

Oom Piet de Lange van Lekkerkrypan koop ‘n abjater vir sy jonge vrou San hy gee dit vir haar net voor hy verjaar en hoop maar sy snap sy verjaardagkoekplan Andries Fourie (Seirdna)

ek wil soos jy wees Grace in hierdie liefdelose wêreld droog soos ‘n woestyn was jou omgee soos ‘n oase ja soos ‘n reënboog-blommetuin as ons net soos jy was Grace sou niemand ooit gestry het nie sou die son vir almal skyn en het elkeen sy plek gehad in ‘n eenvoud-samesyn ek wil my […]

Oorlog(Italiaanse sonnet)   Eens ‘n blote atlasland met weer en wind, waar siele nog in saligheid verkeer. So sonder innerbang en sonder seer, waar vrede nog ‘n middelpunt kon vind. Die skemers was met mosterdgeel getint; die lewe was met liefde ingekleur, waar kinders nog van mooimaakdinge leer en glo nog met genade kon verbind. […]

Reën (Italiaanse sonnet) (Goud) Ek sien ‘n wolk soos watte teen die blou; ‘n Son wat skroeiend oor die dorheid brand en deur die hunkers van die honger sand, ‘n kokerboom wat hande opwaarts hou. Ek hoor die fluitstem van die Piet-my-vrou. Hy roep die reën na hierdie droë land. Ek sien die bliksems teen […]

ek is bly jy’t my hart in jou oogwink betrap nou kan ek op my heel beste blink en die geheime van my liefde sonder semantiek speels in die deinings aan ‘n seemeeu verklap want ek moet jou sê sonder jou die sout op my tong en sonder die see was elke gedagte en elke […]