Ilana Oosthuizen

Lees meer oor Ilana Oosthuizen

SEPTEMBER 2026 – OPINIE PROJEK

1.Geagte dominee Vark

247 woorde

In 1986 was die plaaslyn Ogies-kontrei se onoffisiële intelligensiediens. As die swart telefoon met twee kort luie geklingel het, het Malie se hand die gehoorstuk getref voor die klank kon klaarmaak.

Dit bring ons by Groot-Gert se weghol-vark wat soek geraak het. Die lyn was staties, en Groot-Gert se swaar stem het gekraak: “Die swyn is heeltemal waansinnig! Hy rol in die modder agter die pastorie. Ons gaan hom môre vroeg met ’n visnet moet vang en met mieliemeel lok voor hy iemand byt.”

Malie het net die helfte gehoor, maar haar brein het die gaping gevul. Teen sononder het sy die helfte van Ogies-kontrei gebel met die nuus: Die dominee het sy verstand verloor, hardloop kaal in die modder rond, en is hoogs gevaarlik.

Die volgende oggend om sesuur het ’n reddingspan van vyftien besorgde lidmate by die pastorie toegeslaan. Gewapen met swaar visnette en vyftien kilogram mieliemeel het hulle die stoep bestorm.

Presies toe stap die dominee uit in sy deftige Sondagpak, besig om sy oggendkoffie te drink. Voordat hy kon groet, het die paniekerige koster ’n visnet oor sy kop gegooi. Die dominee het in sy koffie gestik en blindelings agteruit deur die voordeur geval, terwyl drie tannies hom wild met mieliemeel begin bestrooi het om hom te “kalmeer”.

Groot-Gert het eers agter die buitegeboue uitgekom met sy vark aan ’n tou toe die dominee reeds soos ’n deeg-mummie gelyk het. Die oorlog was verby, maar die pastorie het weke lank na pap geruik.

—oooOooo—

© Ilana Oosthuizen, 2026

 

2.Operasie Skoonouers

243 woorde

Die drukpot het nie net gekook nie; dit het gedetoneer. ‘n Kwartier voor my nuwe skoonouers sou instap, het ’n tuisgemaakte pampoen-atoombom teen my kombuisplafon ontplof. Oranje slym het soos ’n aktiewe dreigement daarbo gehang.

Generaals weet wanneer om ’n slagveld prys te gee. Ek het die kombuisdeur dig agter my gesluit en die stoep binne sekondes omskep in ’n vyfstêr-eetsalon met ’n kanttafeldoek en strategiese potplante.

Net toe ek die laaste plooi stryk, tref die werklikheid my: die beesvleis-stoofpot was steeds binne-in die oorlogsveld. Ek het na die kombuisdeur gehardloop en die koperknop gegryp. Dit het in my hand losgeruk. Die slot was vas, en die voordeur se klokkie het weerklink.

Hulle was hier.

Ek het hulle na die stoep gelei met hul rûe na die kombuis, en vir skoonpa ’n glas van my duurste rooiwyn ingeskink. “Heerlike dag buite,” het hy opgemerk.

Presies toe het swaartekrag my verraai. Die pampoensop het deur die luggat gesypel. ’n Slymerige, oranje druppel het reg in sy glas geval. Skoonma se frons het tot by haar neuspunt getrek. “’n Eksotiese, herfs-geïnspireerde kelkie!” het ek wild gelag en my rug teen die kombuisdeur geplant.

Maar die dampende pot aan die ander kant het die laaste sê gehad. Die stukkende slot het met ’n knal meegegee. Die deur het oopgevlieg en ek het plat op my rug in die oranje rampsone beland. Deur die opening het my skoonouers my met absolute afgryse aangegluur.

Die oorlog was verby.

—oooOooo—

© Ilana Oosthuizen, 2026