Richtersveld

Ek skryf vir jou

‘n vers vanaand

omdat dit reën

in die woestyn

 

‘n vers

sonder onnodige woorde

kommas of punte

sonder verklarings

fênsieloos en klipperig

 

‘n handvol woorde

oor ‘n anderse omgee hart

gestroop van geite

wat wortels laat klippe breek

jou blare ongenaakbaar skroei

 

‘n vêr kyk

soos halfmense wat eeue

na sterbelaaide nagte reik

oeroue rots gebede

vasgewaai in vergetelheid

 

‘n weer vertel

oor die wydheid van genade

en die prys om te bestaan