versonke

 

 

voor sy uitkykpunt

sit digter diep in gedagte

sake van sy hart en lewe

versonke in die uitspeel

van sy verlede

 

voor sy oog speel branders

met gebreekte wit mosselskulpe

besaai die strand met wit belyning

gaan haal die lewegewende kril

ver agter diep blou horison

 

bokant sy venster skyn son oranje

deur vroegoggend se wit getinte wolke

waartussen seemeeue sweef en strand bespied

vir elke brokkie afval-seekos wat mag uitspoel

skerp oë ge-ewenaar deur netso skril stem

 

vandag is die lewe effens blou

van die ergste winter koue wind

bibberend soos mossies wat verveer

van die klam, koue winter weer

vervel sy siel onder sy Heer

 

© Tearlach.