Lig uit die donker
(goud)
Pa leun teen die deurkosyn;
in sy hand, ’n bruin kardoes.
*
Ek laat die steentjies tuimel
in ’n hopie op my bed
en stryk dit met my palm plat.
Die jaspis, wat so dieprooi roes
maak amber vuur in die agaat
die tieroog lê – vol strepies –
neffens rooskwartspienk
en smeulendbruin granaat
maansteen wit langs groen smarag
en ek was só bewus
van die blou van blou saffiere,
die pers van ametis.
Ek hark die steentjies bymekaar
tot ’n reënboogmengelmoes
‘wyl ek dié wete bly bewaar –
dat lig skakeer en sluimer
in die donker
van ’n bruinpapierkardoes.
© Carma Shaw
23 Mei 2019
Viooltjie
Ek skryf grotendeels gedigte vir ontspanning. Ek skryf graag oor die natuur, mense en hul stories en plekke wat ek besoek het. Ek doen dikwels 'n bietjie navorsing oor 'n onderwerp voor ek skryf, want ek geniet dit om te leer. Ek hoop altyd om darem 'n emosie of twee wakker te maak met dit wat te sê het, en dat julle lekker saam sal lees :-)
1 Kommentaar
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Anze
Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die Mei 2019 projek