stilte
eers sagte dreun geluid
van ver oor die see vibreer dit
vermeerder in intensiteit nie toon
word naderhand so erg dat dit oorneem
alles en almal oorneem tot in diepste siel
dit voel asof my breinlobbe saam vibreer
soos ‘n selfoon se vibrasie net baie meer
sag, onheilspellend dreun die golwe
op strand is daar net grys mis
oor wit huise hang die mis
alles in en om my is net mis
elke gedagte versper deur geluid
dan skielik, asof dit nooit was
verdwyn die geluid en is daar niks
geen geluid – tot naguil skielik skor
sy onderbroke jagtog hervat
stadige hervat van ander
gewone nag geluide
dit was mos
die mishoring
wat alle skepe
waarsku, oor die
gevaar van onsigbaarheid
op die baai se mistige see
© Tearlach.
1 Kommentaar
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Anze
Pragtig, baie dankie vir jou bydrae vir FEBRUARIE 2026 – OOP projek