Lagunenberg

Uit die eb en vloei van lig en lyn,
ewig deinend soos die seegety,
verrys Lagunenberg

haar glansend’ mere opgedroog,
al lank nie meer die ys en reën
– die vlaktes lê stom om haar heen –

eens majestueus,
nou net nog ‘n griffelplaat
vir die graffiti van ons tyd,
letsels oor haar mooi gelaat
dié geseling ‘n gruwelikheid

Hoe kan die Heer nog vreugde vind
in Sy maaksel, Sy brutale kind
se hebsug, selfsug en vernietiging
van hierdie mooi en stil woestyn?

Rapporteer inhoud

• Issue: *
  Kopiereg inbreuk vuil taal Ongeldige Inhoud
• Your Name: *
  
• Your Email: *
  

• Details: *
  

Handig verslag