Pilare van sout
op die ritme van sleurende musiek sou pilare van sout my pad versper terwyl my voete blind na ‘n versteekte alfabet soek en my keel klanke van ‘n donkernag probeer namaak tot barstens vol versadig aan bitter water en alg wat my sig verblind my hoor verdoof ; nou lê my tas verlam want op […]
prediker
boodskap na boodskap herhaal soet is die boodskap wat hoorders paai bitter hul ontnugtering wanneer die haan kraai suiwer die evangelie wat leef verdraaid kom dit soms maar oor verdwaas bly gelowiges verlaat van waarheid skoenmaker hou jou by jou lees jy mag nie byvoeg of wegvat wat nie wil pas anders sal jou skoene […]
waar
oor my duin val daar sagte reën bokant beweeg dik blou wolke soos koetse swaar gelaai verby stil beweeg my siel oor die see waar daar blou rokies opgaan is daar iemand wat kos maak die rokies verraai hul vreugde want ons braai mos uit geluk waar in ons mense se lewens is daar werklik […]
der dom
my duin is ewe skaflik vanoggend dit is asof daar ‘n spesiale stilte heers oral uit die wit huisies borrel kinderstemme duidelik opgewonde oor wat met hul gebeur tussen berge van besware en vooroordeel bly hierdie dag nog steeds ‘n fees kersfees – Christus fees dag van ware liefde van verblyding vir die Verlosser wat […]
Hy lewe
op daardie dag het die Gees, vlees geword verander in ‘n mens van bloed en water ‘n mens, maar ook God wie se Gees daarin is mens-God wat gegee is om die god-lose te kom red wat gestuur was om te kom ly te kom staan voor die mens se regters ‘n regterstoel deurtrek van […]
Die Melker
Nog voor die haan se eerste kraai en daeraad skaam oor die Oosterkim loer terwyl die res van ons nog sluimer-slaap onbewus van die dag se woelinge wat roer getrou is die melker op sy pos besig om duisende liters wit goud te ontgin met die ritmiese gedreun van die melkmasjiene staan die melkkoeie gedienstig […]
Die veldmuis se kuier (Hutain gedig)
Ek sien uit die hoek van my oog geskok hoe jy verby laat spat aangehits deur honger beoog jy my koskas se kos te vat vanuit veilige hoogte spat moordende gille om my rond ‘n kleine muisie het gevat en laggend laat spaander … jou vabond! ©Taai Bonthuys
Reën (Tricubes gedig)
Druppels val maak my bang nat word ek trippel dans wat dan nou koud bly ek aarde juig les sy dors groen word dit. © Taai Bonthuys
Die haakdoring-haarborsel voorval.
Grote griet! Dis ’n inmekaargedraaide, ineengestrengelde koekerasie van epidermiese proporsies wat ek nou hier aanskou. Selfs ’n kraaines sou skoon skaam kry as dit langs hierdie koekerasie moes kom staan. In my wildste drome sou ek dit nooit voorsien het nie. Maar hier staan ek, ’n ongelowige toeskouer, wat ’n noodgedwonge deelnemer gaan word. Jy […]
Winter se koue hand (Italiaanse Sonnet)
Kopkantelend skater somer breed haar lag dans vrolik onbevang op maat van uitgelate voëlgesang blommeprag, haar wonderskone kleed een oggend vroeg kom mis met kraakvars kleed hy hou haar hand in syne vasgevang vertel haar van swyende bome se kale belang vir winter se ontwaking, wagtend gereed o’ Heer laat ons, ons somerdae behoorlik indrink […]