Hoe laat is dit
Hoe laat is dit? Tyd kom en gaan, los sy stofspore wat nooit weg sal gaan. Daar bly iets om te onthou tussen wat was en wat moes. Net nog ’n bietjie tyd is iets wat die mensdom soek. Tyd om reg te maak, tyd om te laat gaan. Tyd om […]
Net voor ons moet groet
Net voor ons moet groet… ’n Lewe het jy vir my gegee, geleer die beste wat jy kon. Foute het jy gemaak, dalk meer as wat ons saam kan tel. Sou ek jou net kans kon gee om my meer oor jou eie lewensspore te kon vertel. Sou ek vroeër die […]
Liewe ma
Liewe ma Vandag kyk ek om my rond. Ek sien die lewe en selfs die dood. Elke dag stuur ons ’n boodskap kort, ’n prentjie hier en daar en sommer net ’n lawwe gesels. Was ons maar net om die draai om ’n koffie saam te drink, kop te krap en oor […]
Wanneer ons in Tamatiestraat sit (344 woorde)
Ons hande is veronderstel om die kroon van die menslike evolusie te wees – kreatiewe instrumente van presisie wat katedrale bou en gedigte skryf. Maar die realiteit is heelwat minder elegant. Trouens, ons tien vingers is dikwels niks anders nie as tien piesangagtige rampe wat bloot wag om te gebeur. Hulle funksioneer soos tien buffers […]
vaartuig
in my eerste tree uit die vlottertuig gebore was die oorgang van water na droëgrond soms sanderig met tyd het die vaartuig in voertuig verander soms gedobber op die see van ‘n ontstuimige see nou begin die vaartuig kenmerke van hommeltuig aanneem wat wil uitbreek wye ruimte wil invaar oppad na iewers waar […]
Pad deur die Storms
die môreson sprei sag oor die ruit oor hande wat grys van lewe geword het kyk hy vandag oor sy skouer terug sien hy kronkels, stof en die kronkel pad waarlangs hy stelselmatig moes stap gevorm in ’n tyd van swaar skoene en stof waar reëls en bevele aan die orde van […]
Wanneer die lewe met sy sweep kom slaan
Wanneer die lewe met sy sweep kom slaan… Die jaar is besig om sy tas te pak. Hy het geliefdes se lewens kom neem, maar ook weer nuwe lewe teruggegee. Ander het mekaar gegroet en gesê: “Ek kan net nie meer nie.” Omgedraai en op jare saam weggeloop. Ander het beloof: “Tot […]
anna pan
die hand wat saai, die moeë rug wat buig bring uit die aarde ryp en goue graan die mond wat proe, die siel wat stil getuig wanneer die brood ‘n moeë hart vermaan een koel bak water uit die diepte gehaal les elk se dors en was stowwerige spoor ons sit saam […]
Die noodlot dra ook sy prys
Die noodlot dra ook sy prys… Hard gewerk, met geen bewys. Elke sent gaan reguit net vir die huis. Nood loop oral in die strate, van dalk net ’n broodjie, tot help net gou tot môre. Môre kom en gaan, maar gister se hulp het weggevlieg. Môre sal alles beter wees, […]
Verdwaalde waarheid
Verdwaalde waarheid… Elke môre groet hy die dag met ’n glimlag breed. “Altyd goed,” is hoe hy die mense in die strate groet. Tuis neem hy sy hoed in sy hande, gaan sit op sy stoep. Liewe Heer, U voëltjies vreet my oes, U reën is besig om doer ver plekke […]