Die ‘silver linings’ grys skakeer

Jy vlug weg
wanneer die klanke van weӫmoed
saam wriemel op die bergspitse
in jou hart

En ek n stap vir die honderdste maal
wonder ek sidderend oor en oor…
die stilte opgeskort
die aand stil

Het ons stil-stil
tussen sterre verdwaal
toe jy jou liefde
in my hart kom plak

Nou raak ek stil
of eintlik stom
en dit sink in
Jy is weg