My Ma

My Ma

lank rus jy reeds onder die Sipres bome
met gras verstrengel tussen die klippe,
die laaste woorde reeds verbleik
met jou naam wat in H O O F L E T T E R S pryk

as kind kon ek nie verstaan
van ‘n blom is
g
e
p
l
u
k… jy moet gaan
so koud en leeg was die woorde toe
‘n kennismaking met hoekom en seer

in die spieël kyk jou oë terug na my
hoekom en seer af geëts, klouend
‘n verouderde gesig… moeg van smart
bloedloos hierdie bloeiende hart

wens ek kon jou ken met vandag se verstand
dat ons kon praat land en sand
ek wou myself soek in jou
deel in jou vergete drome

dalk sou ek myself verstaan
in hierdie oerwoud van onthou
‘n verklaring hȇ vir hierdie gemoed
wat eindloos woed