Heuning uit die winter kwas

Golwe spoel oor die geraamtes
van gister
oneindige niks
sonder begin
sonder end

Verdwaalde siele
onsigbare bande
‘n onbekende verlange
vol dorings van rooi en seer

Maar lowergroen
en blink van blad
die wag-‘n-bietjie-bos …
dan gryp ek in die dorings vas

Waar soetsuur herinneringe
verby my skouer skuur
en kleurvol geure
my terug tot die hede bring