Oomblikke toe tyd stilstaan
Hulle se dis oomblikke toe tyd gaan stilstaan, die eerste oogopslag wat alle pyn laat vergaan. Dis die klein voete wat diep spore kom trap klein handjies wat in joune sit om deur hierdie lewe te stap. Die nat soene stywe drukkies en dit maak n hart vol al hierdie stukkies. Dis ‘n Gods gawe […]
Laaste lag
Laaste lag ‘Waar is jou lag, waar het jou son gaan sak?” Jy praat net van seer, het jy nog beheer? Dalk is my masker bloot net weg. Grappies uit my duim, kry ek dit reg. Jy lag opreg, ñ gevoel waarna ek nog smag. Maskers was af, woorde en wonde bly vir altyd. Maker […]
Melk en heuning
Melk en heuning. Die land van melk en heuning, lê nie begrawe onder in jou wynglas se bodem. Sakke vol goud kan jy bring, maar dit is veld wat geen geld kan koop. Lerieke kan jy skryf, maar dit bepaal nie jou hart se wals. Met heilige woorde, skep die mens hul eie boorde. Vals […]
Elke huis dra sy kruis
Elke huis dra sy kruis Oral waar jy mag gaan, kom die woorde ” Dit gaan goed” Al is dit ook net onder omstandighede. Teen ons beterwete, dra elke huis sy eie kruis. Verhoed die vrae wat dalk mag volg. Oor reën en weer kan ons gesels , hitte van die son red n gesprek […]
tol
soos ‘n klimtol is my lewe nog altyd solank jy momentum hou wiel jy op en af teen die tou daardie lewensaar van sigbaarheid daardie goue draad wat jou heel hou eendag is eendag – breek die draad dan tol jy wankelend na benede waar elke siel eers moet gaan om te rus […]
Ouma se kombuis #Brons
Sou my huis kon proe soos my ouma sin koester klamme beskuit snoesig in doeke gewin beskermend sonder sorge die geur van kaneel veilig en geborge waar alle seer weer kan heel. ons hulp het verrys uit die reuk van skaapboud en rys gesondheid gegun uit die meer – nie die min melktert en souskluitjies […]
Stasie
Stasie Verlate staan, ñ stasie.Trein stoom voort vol bagasie. Spoke draai om my rond, “hou tog net jou mond” Ek dra al reeds swaar aan hierdie wond. Kondukteur staan voor die deur, sal hy die spoke dalk kan keer. Welkom by Stasie Selfvergifnis.Die woorde van die oudste spook. Hy bly gereeld op my spoor. Kondukteur, […]
Spoke op die trein
Spoke op die trein Soos die geraas-van n trein, woel my binneste. Rus vir my siel is die minste waarvoor ek vra. In elke kompartiment van my siel, sit die trein gepak vol spoke. Stemme van jare gesels hier in my kop, sonder stilte sonder skaamte. Sak en pak asof hulle nog hier hoort, reis […]
Net te vroeg
Net te vroeg Koue swart oë, skewe lag…skielik het die tyd jou kom haal. Daar waar lewensdrake veg, was jy gewees. Donker paaie het jy geken. Jou liefde vir die lewe, die hier en nou kon niemand blus. Rus in vrede kan ek steeds nie sê, daarom groet ek jou soos gewoonlik. Sien weer later. […]
Die mense langs die pad
Die mense langs die pad… Elkeen dra sy eie verhaal seer het almal eens kom haal. Saam stap ons die pad, elkeen met sy eie kaart. Wie sal weet hoe die pad ons lei, tot daar waar vrede bly. Bang vir hoe swaar my las, elke dag sleep ek nog n nuwe tas. Selfde vrese […]