EK, MENSBOOM ( met erkenning aan René Bohner)
EK, MENSBOOM (met erkenning aan René Bohner)
Na jare se pynbestaan
Was my ekboom dood en vergaan…
Toe reën jy oor my….
My winterverdroogde boom se stam
het verwonderd gestaan
in jou genade se klam
en stadig het nuwe lewe
deur my begin vloei
en my lewensboom
het groen gebloei –
dit was so verfrissend heerlik
na jare se rooi
om my boomtakke
weer in die son oop te gooi
Die vrugte wat van my take hang
is swaar en soet
en hemels soos sang.
Lorraine Smit (2017)
2 Kommentare
-
-
Lorraine
Ek moet erken... ek is ook maar iemand vir gedigte wat rym - en wat goeie ritme het! Baie dankie vir jou kommentaar - ek waardeer dit opreg.
-
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Koekekranka
Pragtig! Dit nou werklik geniet, want ek is maar lief vir tym en ritme!