My Môrester, My Meesterstuk (OPDRAG 6)
sy was my onvergangklike nimf
haar skoonheid tydloos en broos –
soms met jaloesie en afguns bejeën –
verdof deur eeue se aangeplakte beskerming
maar herstel in kleurryke glorie
om bloot te lê haar pêrelprag
soos my hart en hand haar geskep het
haar ontwaking is verwelkom vanuit ‘n skulp
deur die westewind gelaat op die oewers van Citharea
met passie en liefde is sy beklee in sy en satyn
gebore vanuit die digter se pen
en verbeeld deur die skilder se kwas
het jy, my môrester, my meesterstuk geword
jou skoonheid en naaktheid het my oorweldig
my skepping het my bedwelmd (en jaloers) gelaat
sodat ek jou – suinig om te moes deel – verberg het teen my kamermuur
sou ek dan my laaste rusplek betree
my kwas en palet in skadu gehul
lê my te ruste by my geliefde nimf
aan die voete van die skone Simonetta
©callie 2018
6 Kommentare
-
Callie Vermeulen
Baie dankie Loretta! Waardeer jou saamlees en kommentaar opreg.
-
Anze
Pragtig, dankie vir jou deelname aan die Pendoring 2 / INK kompetisie
-
Callie Vermeulen
Baie dankie Anze!
-
-
Elroux
So 'n lieflike gedig Callie.
-
Callie Vermeulen
Groot dankie Evanthe... waardeer jou saamlees en kommentaar opreg.
-
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Loretta Szikra
Dis werklik pragtig Kallie.