Die buurman se brak

Silwer

Ooggetuie was ek nie,
ek het te laat daar aangekom.
Ek moes my pad oopbeur,
want baie mense het saamgedrom.
Maar toe ek sien wat almal sien,
het ek presies geweet wat het gebeur.
Daar, afgryslik om na te kyk,
lê my opstel in stukkies geskeur,
Die ink nog vars met my kreatiwiteit.
Toe sien ek ons buurman daar staan
met sy worshond in sy arms opgeneem.
Toe weet ek somaar net –
hierdie brak het wraak geneem.
Hy het my boek verflenter,
uit my kamer uitgesteel,
want ek het hom weggejaag
omdat hy my verveel.

So juffrou sien,
my opstel was geskryf,
daarom kan ek nie straf kry.
Dis hierdie buurman se brak
wat die detensie moet kry!