Beloftes se Geloftes

Stap ek terug in geheue op sinkplaat pad
waar ek in selftoegediende droefheid bad
sien ek kommer en vrese,
terwyl ek terugblik na verlede.

Onthou ek in middernag snikke, n Stem wat vertroos,
met helende woorde oor my siel seer-broos.
Beloftes gegiet, uit waarmakende Woord,
Gegee aan my soos noodsaaklike brood.

Die onheil trotseer met geen afdraai koers,
terwyl alles om my in verwoesting wegroes.
By Voete gesit en raad afgesmeek
teenstaande met vergelding wat ek kon wreek.

Genade gevind, en wysheid geleer
deur die stormwinde se snyende seer
met Hande bedek onder vlerke geskuil
van aanslae teen onheil om my siel te verruil.

Vrug in die hede, die gelofte gegee
Deur Hom wat met my loop op al my weë.
Dankbaar sing ek U lof aan ieder wat luister
dat U steeds doen wat U in beloftes fluister.
PAULA PAXTON©