My prisma in Sy lig (silwer)

So is die mens dan,

‘n prisma sonder lig;

steenkool onbewerk

geen heerlikheid in sig.

‘n Simbaal sonder klank

wat stil in weëmoed wag,

‘n viool sonder snaar

wat stom na klanke smag.

Maar Hy kom met genade,

Sy woorde val in kleur

en laat viole en simbale

klank is soete geur.

Met sy lig wat glans in prisma

skyn ‘n reënboog deur in my;

skitter steenkool nou in diamant

deur Sy woorde wat my lei.

Hy wat op die troon sit

wat as in skoonheid giet

het my wit kom was

want Hý maak alles vars en nuut.

Paula Paxton©

Rapporteer inhoud

• Issue: *
  Kopiereg inbreuk vuil taal Ongeldige Inhoud
• Your Name: *
  
• Your Email: *
  

• Details: *
  

Handig verslag