alles in gedagtes
demensie – pretensie differensiële diagnoses fisiologiese verandering geestelike aanpassing sosiale begriploosheid hewige reaksies onewewigtige besluite verloor alle ouer mense die plot wie besluit oor hul staat van demensie wat is die effek van sulke besluite op ouer mense se persoonlikheid watter mate van eie waarde word by hulle gelaat het hulle nog […]
Kikimo sing
My geliefste, as jy maar net hier was; ek sien jou in donker praal wanneer aarde in sy vrugbaarheid, bome laat bot en velde blom. Hoor my treursang-geliefste, my trane wat in watervalle neurdal. Seisoene soos herinneringe, wind wat deur gralsande sy einde nooit vind; dag en nag se omwenteling- ‘n verskiete-stêr en jy… My […]
Gradeboog van genot
Bron’s afdeling Leonie jansen van Rensburg Gradeboog van genot Met vaardige vingers het die Groot Argitek my sag gedruk – reg op die plek waar jy oorvloedig sal kan leef en nie gloeiend sal brand, of vriesend sal beef. Jou gradeboog van genot wil my ál dwing in vreemde wentelbane in… Koorsagtig prewel […]
Ma
Brons afd Leonie jansen van Rensburg MA Jy en ek dwaal in selfgeskepte wentelbane en aparte sonnestelsels. Tog deel ons één geenpoel en noem één aarde “ma”. “Versoen” drup bloedbevlek oor verskroeide grond en ruk die Liefde uit ons mond. Sal ons wentelbane óóit ontmoet In heugelike samesmelt? Of hang die ligjare tussen ons soekend na […]
Wat bly nou oor…?
Hoe voel jou hart Hoe voel jou deernis Breek jy ook beloftes Wat net te veel is Wat skryf jou oë in stilte tye Dink jy aan goed Wat reeds verby is In die droë gang Van jou hart so dors Terg die spoelklank Om met jou siel te mors Gaan ons […]
Ons Asem, Ons Paradys
Ons Asem, Ons Paradys ‘n Lewende sfeer geskep in perfeksie lappiesland en see geplooi waar riviere in kronkelweë vloei sweef sterre in ‘n simfoniese refleksie. Ons aarde, ons asem die bron van ons bestaan ‘n Legkaart getooi in kleurharmonie lewende wesens soos spikkels uitgestrooi van kern tot kors uniek getooi geveerde melodieuse orkestrasie Ons aarde, […]
Innoverende ekologiese oog [silwer]
Dit is die jaar 3001. Die aarde is oorbevolk en die tegnologie het feitlik alle beheer en organisasie van individue se daaglikse handel en wandel oorgeneem. Toegang tot alles op aarde werk net met die druk van ’n ‘icon’ op die skerm van ’n rekenaar of selfoon, die skandering van jou duim of jou gesig […]
daar
teen my duin rus ek saggies stadige eensame beweging van lewe soos die huislose krappies skarrel ek van gedagte tot gedagte daar waar ek eens was in berge en dale onder bosreus se se groen kombers natvoet strome klanke van rus druppels kus hier is daar waar my siel sweef oor alles [&hel