MA

Toe ons nog was,

Klein, jy jonk

Kon ons val, huil, seerkry, lag

En in speletjie kerkwyn verdronk

 

In die poele van jou grysblou oë

het ons sproeireënlafenis gevind

en deur die vensters van jou siel

Was ons met mekaar verbind

 

Die gat wat bloed laat

Is veel groter as die van water.

Dit sou ons agterkom

Heelwat later

 

Maar nou’s ons net verlore DNS skakels

Wat rondom jou beendere speel

Soekend tussen baarmoederas

Na dit wat eenmaal ons s’n was…