Dagdroom

dagdroom

 

ek droom die oggende in fyn glasies uit,

in lou, vergete tee wat reeds ‘n skif vorm

aan die kant van die koppie waar gister

nog sy vingerafdruk kom los het

ek meet die lewe in verslete skofte:

lig skynsel van ‘n motor teen die gordyn,

die yskas se sagte, droewe geluid,

die manier waarop hande mekaar onthou

lank nadat die skuiwer al in die slot geklik het.

die “klandery” van asemhaal net genade.

 

© Tearlach.

(“Klandery”  afgelei van ‘klant’ en ‘gety’ — die konstante, haas onbewustelike gety van mense-handelinge.)