Geagte Dominee Vark (247 woorde)

In 1986 was die plaaslyn Ogies-kontrei se onoffisiële intelligensiediens. As die swart telefoon met twee kort luie geklingel het, het Malie se hand die gehoorstuk getref voor die klank kon klaarmaak.

Dit bring ons by Groot-Gert se weghol-vark wat soek geraak het. Die lyn was staties, en Groot-Gert se swaar stem het gekraak: “Die swyn is heeltemal waansinnig! Hy rol in die modder agter die pastorie. Ons gaan hom môre vroeg met ’n visnet moet vang en met mieliemeel lok voor hy iemand byt.”

Malie het net die helfte gehoor, maar haar brein het die gaping gevul. Teen sononder het sy die helfte van Ogies-kontrei gebel met die nuus: Die dominee het sy verstand verloor, hardloop kaal in die modder rond, en is hoogs gevaarlik.

Die volgende oggend om sesuur het ’n reddingspan van vyftien besorgde lidmate by die pastorie toegeslaan. Gewapen met swaar visnette en vyftien kilogram mieliemeel het hulle die stoep bestorm.

Presies toe stap die dominee uit in sy deftige Sondagpak, besig om sy oggendkoffie te drink. Voordat hy kon groet, het die paniekerige koster ’n visnet oor sy kop gegooi. Die dominee het in sy koffie gestik en blindelings agteruit deur die voordeur geval, terwyl drie tannies hom wild met mieliemeel begin bestrooi het om hom te “kalmeer”.

Groot-Gert het eers agter die buitegeboue uitgekom met sy vark aan ’n tou toe die dominee reeds soos ’n deeg-mummie gelyk het. Die oorlog was verby, maar die pastorie het weke lank na pap geruik.

—oooOooo—

© Ilana Oosthuizen, 2026