gety

sy woon tussen rakke

waar vergete vokale
soos voëls rus

sy versamel

see-sagte sillabes
brose breekwoorde –
klein fossiele van die tong.

dit ruik na branders

na ‘n kind
wat deur soldate hardloop
na ‘n digter
wat te vroeg uit die wêreld
se sinne verdwyn het

dan maak die versamelaar haar hand oop

iets met branders
iets met ‘n stem
iets sonder ‘n liggaam

‘n naam
vol sout
‘n keel
vol wier

Sommige woorde weier om te sterf.

@marthamariajones