Oggendgenade #silwer

Oggendgenade

Soos ‘n slinkse satan seil hy tot in my wese,
my wese wat worstel met ‘n wriemelende vyand,
‘n wriemelende vyand van vrede en gemoedsrus –
gemoedsrus begrawe in gragte van pyn,
pyn permanent in polsing,
polsing van kop tot tone,
tone tree vir tree… nóg nié…

Dan kom klop die dagbreek aan my ruite,
ruite nat gespat deur snikkende trane,
trane tregter tot voor Sy voete –
voete van genesende genade,
genade in die oggendstond se roep,
roep van hoop in ‘n nuwe dag se sonskyn
sonskyn knus uit ‘n Seun se hande,
hande hou hoop…en hou my vas.

Christa Diederiks ©