Resensie: Die rolprent PATERSON
Resensie: Die rolprent PATERSON In die VS Amerikaanse bondstaat Nieu Jersey woon ‘n busbestuurder wie se naam, presies soos die naam van sy dorp, Paterson is. Hy sê, „Ek is my dorp.” Hy is nog jonk en woon met sy vrou in ‘n huisie met tuintjie. Hulle het mekaar klaarblyklik lief en doen oor-en-weer iets, […]
Moedersdag
ʼn Moeders harteboesem versluierd diep, haar ware liefde verloor in vere sag, verbloem in warm vou van moerderliefde Oggendbone boeretroos aroma vleg deur huis van glas die geur van stywe mieliepap ʼn hart betoon, geneentheid vas Haar hartlik heldemoed vereer Dag na dag haar waagmoed wys Haar onverskrokke moedigheid met lied en daad bewys My […]
Verlossing
ek sou vir my ‘n wolk bid voor die warm son ek sou ‘n donderwolk bid as ek dit net kon een met volop water in haar binnebuik een wat mildlik reën stort uit die oorloop van haar boeppenskruik ek sou vir my ‘n wind bid wat noordwes waai een wat nogal koud voel een […]
Die ongenooide gas
Ek kom sonder dat ek jou ken, of jy my genooi het om my ander wang ook te draai – ritmies op die klank van “ in my lewe” soos Mathys dit aflys, en ek dans met my hoepelbeen op jou voorstoep want jou voordeurklokkie het ‘n dowwe dong-dong deuntjie wat die mis voor my […]
VERWAGTING
(Vroeër het die warm son soos ‘n hellevuur gebrand, deur die dynserige hemel bo die purper krans se rand) VERWAGTING Dis die einde van Oktober en die middag is al laat. Bo die boulevard (in Brackenfell) en die karre in die straat, oor die hoogtes en die heuwels waaragter Bolandberge kring – hang die donker […]
Die BEVOLKING as ORGANISME
Die Bevolking as Organisme ‘n Volk is ‘n organisme. Dit wil sê, dit is ‘n lewendige wese wat (te enige tyd in die verlede) gebore is en (te enige tyd in die toekoms) gaan sterf. Dit beleef groeifases of -stappe, dit vorm organe (Bv. ondergroepe wat ons stamme noem), kan deur ‘n oorlog of natuurramp, […]
Die diepste dors
Mag die reën nooit ophou val nie – nie voor waters stort oor klip en krans nie, nie voor die strome loop nie, nie voor vleie blinkblou stoot nie, nie voor vinke neste bou en tussen riete dans nie, nie voor die laaste stof gaan lê en die grond ophou om dors te wees nie, […]
‘n Geroeste sleutel
Michael staan voor die spieël, sy borskas oop, die metaal hart se ratte en buise besig om stadiger te tik-tak-tok, die bloed stadig deur sy are te pomp. Sy hart, anders as meeste mense s’n, is geroes en die ribbe-agtige metaalomhulsel gebuig en plek-plek ‘n dooie roesbruin in plaas van ‘n gesonde grys-silwer. Hy tel […]