verlore woorde

beste Ingrid

in die jaar van my mensword
in die jaar negentienhonderd
vyf-en-sestig
is jou menswees ingekort

het jy
voor jou seerkry gestaan
jou met moed omgord
die see omhels sonder
om te dink aan al die
ongepende woorde in jou siel

– wat nog nie tot my kon spreek
my vertel van jou veraf blik –

wat (on)eerbiedig gestort
tussen baie korreltjies sand
eindelik see-in sou maal
waar niemand dit weer
uit kan haal…