afstandige liefde

met eerste oogopslag
was sy die een vir my

sy was mooi bruin gebrand
sy was ‘n atletiese figuurtjie

haar glimlaggie het altyd gedraal
selfs as sy so skalks omkyk na my

so het sy my lewe bykans oorheers
vir baie jare was sy net daar maar ver

na skool nie weer gesien
op ander plek gaan leer

tot eendag sien ek haar weer
sy was enorm groot en grof

van agter was sy ‘n reus
opgeblaas met steroides

geen glimlaggie meer nie
slegs ‘n grynslag daarvan

haar stem was bariton
haar treë sammajoor

wat het van haar geword
dink ek, terwyl ek skuil

agter mense weg duik
en saggies binne huil

©Teárlach