Anna

haar oë het haar Anna-mens verraai
agter lagsluiers het diepseer geskuil
alleen na-nag saam met die wind gehuil
soveel keer om en om gedraai en verraai
tot vroeg oggend môre se hanekraai
sou sy so graag haar lot wou verruil
haar hart deur skerpuntdorings gemuil
Here! Bring vir haar ‘n ommeswaai

op haar knieë terwyl trane blink
plat op die vloer vol sand en stof
sien sy ‘n Hand wat haar nader wink
trane maak haar oë lewensdof
brood en wyn in kristal geskink
vir haar … ‘n skitterwit bruilof

©Amanda de Meillon
*Neologismes
Anna-mens – (siel, inner ek)
Lagsluiers
Lewensdof
Skitterwit
Diepseer
skerppuntdorings