ONBESKRYFLIKE VREUGDE

ONBESKRYFLIKE VREUGDE.
Beloftes wat oorvloedig in my lewe tap,
U wat diep spore op my padjie trap,
Laat borrelende vreugde uit my mensevlees,
Laat my jubelend juig in my weergebore gees.

Van stofpaaie met slaggat grond,
Bitter lewe wat my siel bly wond.
Ruis U nuutgeskepte pot, gemaak van spoeg en klei,
Met nuwe asem uit U mond net aan U gewei.

U wat alles nuut maak, U is my God alleen.
Niks in hierdie leë wêreld sal my van U vervreem.
Soekend na wat goed is, sal my oë gevestig bly.
U wat my kom aanraak, ek is voorwaarlik vry.

Uit as van grou en grys, vorm U wat pragryk is.
Droog U my soutwater trane met ‘n onveroordeelde kus.
Sien ek met nuwe oë, hoor ek U stem sag fluiter.
Beveg ek met U beloftes teen elke greintjie duister.