Kasteel van Drome
‘Jy kan vergeet wie jy is in ‘n plek soos dié,’ fluister Tiny. Ek kyk nie terug na die reuse man nie, maar ek weet selfs hy voel klein in die biblioteek waar ons staan. Ek het onbelangrik gevoel van die oomblik toe die ligte aangegaan het. Die rakke hou aan vir ewig en bevat […]
mis
vroeg oggend lê my duin grys toe geverf in mis kraaie soek hul nes meeue gaan maar sit op ‘n klam sand strand veraf dreun ‘n mishoring van ertsdraende leviatan ver bokant alles sweef my siel en sien berge blou berge in grys waterstrome natuur paleis ©Teárlach
Droom Ballerina
Liewe maan, wie sal verstaan? Pienk vetervlegsels en wit satyn. Saggies dartel ek in Mozart melodieë; verloor my in die glybaan van jou dansvloer. Swaai ek en draai ek op die goue klank van jou middernag maanskyn. Geslote oë verberg die seer in my. Ek voel die sysagte vingers van jou silwer strale oor my […]
Mag daar altyd seevoëls wees
Mag daar altyd seevoëls wees ek skryf vir jou ’n malgas teen Lambertsbaai se blou lug vas – ’n omdraaivoël wat huis toe kom na ’n lang dag oor die see ek sweef meeue en sterretjies en ’n kaapse kormoraan; ek vlug vir jou ’n albatros wat oor stormwaters baan en as jou somerson vertrek […]
vuurkoue woorde (‘n interteks van Ingrid Jonker se Bitterbessie dagbreek
vuurvlam koud sonlag skril bereik ek ‘n koors sy woorde is ‘n bitter pil soek ek na die grootpad om daarlangs te draf oral draai die paadjies van sy woorde af soek ek na die groot river om daaragter te skuil uit elke waterstroom hoor ek sy beloftes huil tot in my glashart gal sy […]
Hunkering
Hunkering Op hierdie eiland tussen mense in die stil lawaai van stemmedreun is gedagtes afgesonder soos Jerusalem-melaatse stil alleen Die mensgedruis in lewens-see spoel soos skuim wat ritmies brander op die dagpols van wêreldklop My hartsverlange hunker na ontsnap en elke sinaps strek na plat frekwensies van leë ruimte waar stilte oor die veld vibreer […]
AS MY KOP MET MY OP LOOP GAAN
So het ek vandag weer ‘n onderonsie (net darem so ‘n ligte enetjie!) met iemand. Niks in die besonder het gebeur nie, dit was net so ‘n paar ongevraagde woorde en dan … die lyftaal, mos. Jy weet mos, iemand het nog niks gesê nie, maar jy ‘lees’ daardie lyf en jy weet! Nou ja, […]
Versteende treë van tyd
waar sand deur die sif van jou uurglaslewe val skuur dit flenters oop van diep onthou en kom vou soos vlermuismantels wat wenteldraai – om en om die gedagtes en drogbeelde wat in leë rame van my denke hang dan kom my voete sleepvoet in skuifelgang om iewers diep wegloopgedagtes vas te vang kom spartel […]
Oujaar
As nagkole knak met sagte tussenposes, oë vlamme kaats, en krieke roep van liefde, vergeet ons van die jaartal.