Winterlittekens
as engele die oranje blare skommel staan die littekens bar en leeg sonder lewe – sonder vrees in die winter se oggendlied wat kraak in gelid die droefheid van wraak wat nes onder die kou’ wintergesange falsetto deur die ysige lug wat kristalspore laat onder kleurvolle einders wat dans in die lig op woorde wat […]
Die ideologie van taal
uit my bundel papierwoorde2019
Die winterbroer
uit my bundel papierwoorde@2019
Kamino Geronimo
papierwoorde m.du preez
Hoe lyk jou voetspore?
Ons loop daagliks verskillende paaie, elke pad het sy eie bestemming, verwagtings en eise op ons tyd, intellek en vermoëns. Ons beweeg tussen mense ‘n groot gedeelte van die dag, raak betrokke by groepe, leer almal ken of stoot mense weg na gelang van die situasie. Ons kommunikeer, deel gedagtes, lag, huil en skinder soms […]
VAARWEL, MY GELIEFDE
Liewe Winter Ek dreig al so lank om vir jou te skryf, maar elke keer bedink ek myself. Elke keer dink ek dat ek jou nog net een kans gee – een kans om te bewys dat jy my nie verraai het nie. En toe, uiteindelik, besef ek dat dit nooit weer soos voorheen kan […]
ek wens
ek wens ek kon jou taal nie verstaan jou oë het nog altyd jou hart se verhaal eerlik vertaal jou skerpste wapen dis in jou diep-kyk byna soos ‘n stille-smeek wat my hart se ys oor’n afstand in flenters kan laat breek en emosies weer tot sondes te motiveer Tia © 6/6/19
nag na dag
in geel sonstrale staan my duin stil warm gebak in ligte wind erg koel stilte van gees heers vandag daar geen swewende emosies wat roer koue lugdrade van senuwees broei soos spyker oor sinkplaat wat gril waar is rou emosies wat skroeiend harte kan verteer en gesigte breek eentonige brom van sonbesies stil bosveld bome […]
Sonder winter
Wit lê die ryp op die gras, heeltemal in kontras met die stomende warm beker koffie tussen my hande toegevou. ‘n Koue wind waai deur my lyf, en my gedagtes krul op tussen ‘n hoop droë blare op die grond. So is elke verhouding ook, sommiges bly groei ander gaan gou dood. Dit is soos […]
DNA SPEL VERLANG
DNA SPEL VERLANG Jou dna lê opgedam in die wegsteek-hoekies van my lyf. Jou asem verfkwas wasem-prentjies teen die leë vensters van my hart. Die monoloog van jou wegwees word splinter-stukkies mosaïek wat branderbreek onder my kaalvoet-dans se rou….. En. En iewersters buite die realm van verlang, sing ‘n rooibruin mossie ons lied. Sonder om […]
