nog een

.
die sagte mis
daal neer oor my duin
in dankbaarheid kyk ek terug
na baie jare en mooi dae
soveel genade
.
nog een
het knersend
sy weg grond toe
geskeur en val
met ‘n traan
.
my vriend
destyds was ons jonk
vol lewenskrag en jeug
vandag met elke teug
sug ek hartseer
.
nog een
herinnering
in swart geraam
nog een naam
net beaam
.
©Teárlach