Gister sal altyd ry op more se rug

Gister sal Altyd Ry op Môre se Rug

Pieter Gerber, die jongste van vier, bly teen die rivier, by die huis met die klipmuur.

In die week sit ons en drink ‘n koue bier.

Sy groot hande vryf oor sy gesig, en krap sy donker krulle nog meer deurmekaar.

Hy praat, of dalk is dit die bier, ‘n sin wat my so effe laat vrees.

Die verlede soek blyplek in die toekoms.

Die toekoms sukkel om weg te bly by gister.

Al kam jy die lewe se hare ook hoe mooi…

Gister sal altyd ry op môre se rug.

© Ryno du Plessis