SAND
Korreltjie, krieseltjie le hulle styf teen mekaar swel uit tot woestyn. ©HMellet (Digvorm: Haiku)
DIE LOMP SPREEU
In my siel se tuin skarrel ’n lomp spreeu wag hy vir vrugte om te verskyn wag ek om op hom te skreeu skarrel ’n lomp spreeu om van my tong weg te kom wag ek om op hom te skreeu voel ek magteloos en dom om van my tong weg te kom wag hy […]
VOETE
Voete mensvleis trappers vervoer liggaam oral trap spore in ander siele draers ©HMellet (Digvorm: ‘n Cinquian of “Elfie”)
‘n Vrou en ‘n kind
soms het sy saronge om die ronding van haar lyf gebind en die kind wat in haar sluimer laat ontwaak – sandaal se gespe los gemaak en weer kaalvoet spore oor ‘n strand getrap tot waar branders in die sand wegsak en onder wolke se wit en hemelse blou weer ‘n droomkasteel in die lug […]
RIDDERS VAN DIE YSTERPAD HOOFSTUK 1
HOOFSTUK 1 Die Desember middagson bak ongenadiglik op Kroonstad neer in 1969. In n rooi baksteen spoorweghuis het Maureen Meiring nou net die blink kosblik met sy koperdeksel op die tafel neergesit om hom te begin pak vir haar man, n spesiale klas drywer, se skof vannag Bloemfontein toe. Volgens die roep briefie wat die […]
Blougrys maan
In die skuilings van jou hand het ek my hart verloor van ‘n hand wat my vӗr verby die harsland kry My droom is jou vlug jy is my ewewig maar kom ek daar verlang ek terug Jou lag het my laat glimlag oor die antwoord afgemeet dat die verlange van die blouste berg ook […]
Ek het jou liewer
Ontdekkend, soekend, teer word die grense van behoefte geskuif wanneer diep in donker verander My naakte siel wil sonder skrome in alle eenvoud tot jou gaan Om aan die vereistes van jou aarde te voldoen die grense van jou land oorskry Jou hande kan voel in die stam teen my rug dat liefde alles kan […]
‘n Kruispaasfees
Klein Talana staar na die deur en spits haar ore. Sy probeer luister of Ouma al wakker is. Talana hou haar asem op om beter te hoor, maar blaas dit teleurgesteld weer uit as sy agterkom dat die grootmense nog almal slaap. Dis ’n Saterdagmiddag in Paasnaweek. Talana en haar ouers kuier by Oupa Attie […]
Na die droogte
‘n Ligte bries oor Vrystaat veld warrel sag – dog ritselend – op soek na oerbekende paadjies verby halm en pluim te vind. In ‘n kaalte, midde yl van gras newel stof – soos asem roer terwyl wolke (nog onskuldig wit) op deinserige horisonne sloer. Hoe spelerig die wind se waai wat speels aan bloekomblare […]
Onskuldig weerloos
daar word geskop, geslaan, woede van groot daar word gespartel, gesmeek maar niks kan dit keer liggaampie verwoes oor woede van ‘n pa leweloos lê hy daar sy hartseer oë wat na jou staar onskuldig, weerloos in die wêreld vol van haat geen toekoms kan meer baat gebroke, stukkend, weg geskeur van liefde wat nooit […]
