[SILWER] – ONDER DIESELFDE SON
ONDER DIESELFDE SON In die stof van ou paaie lê stories versteek, in wind oor vlaktes wat sag oor my spreek, van mense wat bou, wat struikel, wat gaan ’n land vir baie, maar tog een bestaan. Onder dieselfde son… staan ons gebind, deur hoop wat nog groei, al waai daar ’n wind, my taal […]
[BRONS] – DIE STIL VLAM
DIE STIL VLAM Ek sou nie eers weet waar om te begin nie. Miskien begin liefde vir ’n land nie met groot gebare of harde woorde nie, maar met iets sagter, ’n soort deernis wat stil in jou groei, amper ongemerk. Dis nie altyd trots wat eerste kom nie, maar eerder ’n diep, menslike besef […]
eers
voor alles was Hy eers was ek dood blootgestel aan alles sonde in my, en om my blootgestel aan die wet die wet wat niemand ooit kon of kan onderhou nie toe stuur hy Sy Seun kom staan in vir my sonde verteenwoordig my voor Hom voor Sy regstoel in die […]
moedertaal (goud)
moedertaal sy floreer, fyn gevleg uit wortels en stof, been en bloed, tussen die ribbes as hartklop en as asem so veerkragtig en dapper soos haar sprekers wat bokwagters is of dié wat satelliete lanseer, voel sy tuis in ’n kombuis of paradeer sy pronkerig op podiums sy is digwoorde van Breyten en Krog, FAK-liedjies […]
Die taal van my hart
Die taal van my hart Daar is ’n sekere soort stilte wat oor ’n mens kom wanneer jy nie jou eie taal kan praat nie. Dis nie ’n gemoedelike stilte nie, maar een van versigtigheid. En onsekerheid. Jy weeg jou woorde en soek paniekerig na vertalings. En dan verloor jy iets – ’n bedoeling, ’n […]
Opgee? Nooit!
Johan sit op die stoep van sy opstal op sy plaas in die Kalahari. Sy plaas se naam is “Opgee? – Nooit!” Sy pa het die plaas vir hom nagelaat, maar dit is vir Johan meer as net ’n stuk grond wat aan hom oorgedra is. Dit is ’n roeping wat stil in sy bloed […]
toekoms-turf – silwer
toekoms-turf – silwer nooit hoef jou kinders wat trou is te vra hoekom woon ons nogsteeds in Suid-Afrika ons weet jy’s die bodem van skoonheid en durf vir jare en dae ons toekoms se turf op berge en dale van kus tot karoo gevestig geanker deur elkeen wat glo behou trots tradisies vertroetel kultuur […]
heimat van my hart – silwer
heimat van my hart – silwer waar die limpopo loom in latente liefde kabbel grense van gras en goud as getuies glinster waar die bosveld se halstarrige hartklop weergalm in ‘n jakkals se roep na die nuwemaan waar die hoëveld se winde vrylik waai van die vrystaat se vlaktes bedek met geel graan en […]
Repatriasie Kadot
Brons Repatriasie kadot Spyt kom te laat. Ouer gardes beweer dat ‘n mens eers besef wát jy gehad het wanneer jy dit nie meer het nie. Soos braai op ‘n Saterdag aand. Mense oorkant die blou water bráái net nie! Die bekende reuk wat diep in jou klere intrek wanneer daar om die kole […]
die stem leef voort (Goud)
ek dra my taal met fierheid en met trots, nie soos ’n fluistering wat skaam wegskram van kombuistaal tot regop hart se klank loop sy in my soos bloed deur my are en kom lê sy warm en seker in my mond my taal ruik dalk nog na stof en natte reën wat spat teen […]
