‘n klip kan ook breek
Die oggend breek met kolgansroep,
‘n hond wat blaf, ‘n duif.
En daeraad se eerste lig
wat skroomloos oor die oosberg skuif.
O was ek maar ‘n sonnestraal
wat so ligvoets oor die land kan wals:
sonder huiwer, sonder bang,
sonder terug verlang na dit wat was.
Ek klou verbete aan my gisters vas.
Kon ek maar net die bande breek
wat my gevange hou;
met snelle pas vooruit beweeg,
my grense met gemak oorsteek.
Maar inherent is ek meer klip;
daar waar ek val, daar bly ek lê –
vol potensiële energie,
maar – lontloos – van die vuur ontsê.
*
Dag breek met veersag wolke;
skakeer in goud en pienk en pers.
En met die eerste aarselende woorde
van hierdie tentatiewe vers.
© Carma Shaw
7 Maart 2018
Viooltjie
Ek skryf grotendeels gedigte vir ontspanning. Ek skryf graag oor die natuur, mense en hul stories en plekke wat ek besoek het. Ek doen dikwels 'n bietjie navorsing oor 'n onderwerp voor ek skryf, want ek geniet dit om te leer. Ek hoop altyd om darem 'n emosie of twee wakker te maak met dit wat te sê het, en dat julle lekker saam sal lees :-)
1 Kommentaar
Maak 'n opvolg-bydrae
Jy moet aangemeld wees om 'n kommentaar te plaas.
Anze
Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die Maart 2018 - Digkuns projek